Manhattan

(1979)

Zaloguj się aby zobaczyć dostępne opcje!

maxinho

25.06.09, 20:39

Fanatyk kina

Mężczyzna

Plakaty:

Twórcy:

Reżyseria: Woody Allen
Scenariusz: Woody Allen , Marshall Brickman
Zdjęcia: Gordon Willis
Muzyka: George Gershwin

Obsada:

Woody Allen :Isaac Davis
Diane Keaton :Mary Wilke
Michael Murphy :Yale Pollack
Mariel Hemingway :Tracy
Meryl Streep :Jill Davis
Anne Byrne Hoffman :Emily Pollack
Karen Ludwig :Connie
Michael O'Donoghue : Dennis

Fabuła:

Nominowany do dwóch Oscarów za scenariusz i dla najlepszej aktorki drugoplanowej i uznany za jeden z najlepszych filmów w dorobku Woody Allena "Manhattan" jest melancholijnym wyznaniem miłości do rodzinnego miasta reżysera - Nowego Jorku i dogłębnym portretem tej metropolii. Allen porusza w nim problem miejskiej alienacji i wszechogarniającej pustki w mieście, które wyzute jest z wszelkich uczuć z powodu narkotyków, barów szybkiej obsługi i mechanicznego seksu. Zrealizowany w technice czarno-białej pierwszy film Allena nakręcony w tej konwencji i ubarwiony wspaniałą muzyką Gershwina "Manhattan" jest rzetelnym portretem swoich czasów, który może być przedmiotem studiów i analiz przez całe dekady Time Magazine. 42-letni mieszkaniec Manhattanu Isaak Davis Allen ma pracę, której nienawidzi, 17-letnią dziewczynę Tracy Mariel Hemingway, której nie kocha, byłą żonę lesbijkę Meryl Streep piszącą "szczerą" książkę o ich małżeństwie ... żonę, którą Isaak chętnie by udusił gołymi rękami. Wszystko się zmienia gdy związuje się z pełną seksu i inteligentną Mary Diane Keaton rozstaje się z Tracy, porzuca pracę i nareszcie cieszy się życiem, które nabrało sensu i kolorytu, życiem w mieście w którym seks jest tak łatwy i powszechny jak uścisk dłoni a do świata prawdziwej miłości prowadzą obrotowe drzwi...

„Manhattan” potrzebuje trochę czasu żeby się rozkręcić, ale wychodzi mu to na dobre. Parafrazując klasyka: film poznaje się nie po tym jak się zaczyna ale jak się kończy. Allen stworzył niezapomnianą historię o związkach, które nadają ton naszemu życiu i których stopień komplikacji a nawet groteski rośnie wraz z rozwojem cywilizacji i świadomości człowieka, który im więcej wie o świecie tym mniej wie o sobie samym. Pokazuje miłość jako ścieżkę niepowodzeń, złych wyborów, straconych szans, ale pozostawia nas z nadzieją, że jednak warto szukać i mieć odwagę sięgnąć po to czego naprawdę pragniemy. Nawet jak się sparzymy może to wyjść ostatecznie na dobre. Jest to też satyra na związki bo obserwując kolejne wymiany kochanków na ekranie nie sposób się nie uśmiać. Zresztą to również zasługa neurotycznego Allena i jego specyficznej gry.

Dodatkowym bohaterem jest miasto, które tętni życiem, obfituje w artystyczne rozmowy, jest głośne zadymione, a zarazem pociągające, nie pozwala się zatrzymać. Jest w nim coś ujmującego.
Ciekawa filmowa przygoda.
_________________
Był wrzesień i Grunwald i było Lenino, był Narwik i Arnhem i Monte Cassino, Jagiełło, rycerze, lotnicy, piechota...

A wszystko spierd****ł nam Andrzej Gołota.

Forum Filmowe » Obyczaj

Ten dział przeglądają: Brak zalogowanych użytkowników i 0 gości